Vuurwerkramp Enschede

Lieve pappa,

Gisteren moest ik nadenken over het leven. Ja, het leven waar wij allemaal deel van uitmaken. Het leven waar jij zo van houdt. Natuurlijk vergeet je soms een aantal dingen, maar je houdt van het leven, toch? Dat leven houdt van kracht, van passie, van vuurwerk. Ja, vuurwerk. Weet je nog pappa? De vuurwerkramp in Enschede. Het was 13 mei 2000. Het bedrijf S.E. Fireworks had in een woonwijk in de mooie stad in het oosten van Nederland heel veel vuurwerk gestald.

Heel veel vuurwerk, dat uiteindelijk door een brand werd aangestoken en een hele wijk in een paar grote knallen dakloos maakte. Wat was dat erg, pappa. Gelukkig waren de schuldigen zeer snel voor het gerecht gedaagd. Het was een verschrikkelijke ramp, dus ik ben benieuwd of je het nog weet. Ik denk het wel, want je zat toen de hele dag voor de buis met een schuddend hoofd. Je bleef maar zeggen: “Ongelofelijk, ongelofelijk.”  Het was ook ongelofelijk. Zeker als je de beelden terugkijkt. Ik heb bij deze blog een filmpje gedaan. Maar gelukkig zal het nooit meer gebeuren. Dat geloof ik. Jij ook?

Treinramp Harmelen

Lieve papa,

Toen ik mijn vorige brief terug las, moest ik denken aan een andere treinramp die in Nederland plaats vond. Op 8 januari 1962 botsten door een fout in de mist twee treinen vol op elkaar. Het was net buiten het plaatsje Harmelen, tussen Woerden en Utrecht in. De ene trein was vanuit Rotterdam op weg naar Amersfoort. Een andere trein was eerder die ochtend vanuit Leeuwarden vertrokken en onderweg naar Rotterdam. Net buiten Harmelen ging het mis.

Jullie woonden er niet in de buurt. Hoe ging dat in die tijd? Kreeg je iets mee van zo’n ramp? Werd er op de radio live verslag van gemaakt? Of kreeg je het pas de volgende dag te lezen in de krant?

De treinramp bij Harmelen

Op de mensen daar heeft het veel indruk gemaakt. Maar liefst 93 doden vielen er te betreuren. Ook waren er 52 gewonden. Weet je er nog iets van? Kun je je nog iets herinneren uit die tijd? Papa?

De ramp bij Hoofddorp

Lieve pappa,

 

Ik wil je vandaag meenemen terug naar 30 november 1992. Je werkte toen voor een bedrijf in Hoofddorp en was dus één van de vele mensen, die het treinongeval bij Hoofddorp had meegemaakt. Een intercity liep uit de rails. Weet je nog hoe je dit nieuws te horen hebt gekregen? Je was op je werk en je hoorde dat een collega, die te laat was in dat bewuste treinstel zat. Gelukkig heeft hij het overleefd, maar het was wel kantje boord. Pappa, wat was je bang zeg. Ik heb je nog nooit zo gezien.

De treinramp bij Hoofddorp in 1992

Wat mij zo opvalt pappa, is dat er soms geen federale erkenning is van rampen. Dit is in België zo, maar ook in Nederland. Een ramp is een ramp, dus heeft altijd een impact op de samenleving. Weet je nog hoe lang jij hier last van hebt gehad, pappa? Ik wel. Je was er even een week of 4 door aangeslagen. Weet je dat nog pap? Ook al was je niet direct betrokken bij de ramp, het was een moeilijke tijd. Gelukkig weet je het weer.  Het zal mij altijd bij blijven.

Shoppen helpt.

Lieve pappa,

Vandaag wil ik je meenemen naar het jaar 1986. Het land Oekraïne. Tsjernobyl. Weet je het nog pap? Die ramp met de kerncentrale? Wat was jij blij dat je in het ‘relatief’ veilige westen leefde. Het was een grote ramp met veel en verstrekkende gevolgen. Ik weet het zelf ook nog een klein beetje. Maar ik was nog maar een jaar of 9. De reactor ontplofte midden in de nacht. Iedereen sliep nog. Na de ramp was er echt een goede nasleep.

Tsjernobyl, disaster with nuclear power

Er zijn zelfs beelden opgedoken, waarbij vreemde kevers en spinnenwebben op te zien is. Allemaal de schuld van die rotramp. Weet jij dat? Ik vind eigenlijk dat dit afgeschaft dient te worden. Energie opwekken via de natuurlijke weg is de beste manier. Zonnecellen in plaats van kernafval. Dat lijkt mij een goede oplossing. Wat vind jij? Hoe gaat het eigenlijk met je?……….. Beter dan de slachtoffers van Tsjernobyl. Waar of niet? Het jaar 1986 is niet echt een mooi jaar geweest. Shoppen helpt, echt waar!!

Ik ga m’n zonnecellen bestellen, heb een kleine lening van Ferratum genomen en dan draag ik m’n steentje bij aan een veilige wereld.

De Bijlmerramp

Lieve pappa,

 

Doe je ogen eens dicht. Ik wil je namelijk meenemen terug naar het jaar 1992. Vier oktober 1992 was een dag, waar sommige mensen in Nederland nog veel aan terugdenken. Een Boeing 747-vrachtvliegtuig, vlucht 1862 van de Israëlische luchtvaartmaatschappij El Al, stortte neer in de Bijlmer. Weet je het nog pappa, de nieuwsuitzendingen waren alleen aan deze ramp gewijd. Weet je nog pappa, de mannen in de witte pakken? Als je de volgende link aanklinkt, dan zie je weer wat informatie over deze ramp.

Bijlmerramp een vliegtuig boort in de bijlmer

Dit jaar was het tweeëntwintig jaar geleden en er werd in Amsterdam herdacht. Klik maar eens op de volgende link. Het was een sobere bijeenkomst, maar tegelijkertijd een krachtige. Weet jij nog waar jij was tijdens deze ramp? Was jij ook zo geschrokken. Ik weet nog dat je vertelde, dat je vaak naar de lucht bleef kijken. Bang dat er weer een vliegtuig naar beneden zou vallen. Dat was laatst nog met de MH 17 ramp. Toen beleefde je de Bijlmerramp weer. Pappa, ik zal je wat zeggen, overal blijven rampen gebeuren, dus je hoeft niet meer bang te zijn. Want ik ben bij je. Wat vind jij?

De ramp

Lieve pappa,

Vandaag wil ik je meenemen naar de eerste Februari in het jaar 1953. Precies u woonde met mamma in Willemstad (Noord Brabant). Het was een barre situatie toen, toch? Weet je nog hoe jullie werden geëvacueerd voor de ogen van de natie? En het was koud. Het was, verschrikkelijk koud. Weet je, pappa, ik heb een stuk gevonden op internet dat precies beschrijft wat u toen voelde. Wees gerust. Ik heb je geregistreerd zodat je het stuk kan lezen.

download (1)

En dan de herdenking van deze ramp. Waarom wordt dat zo weg geschoven in deze tijd? Tuurlijk, de Deltawerken waren wel voltooid, maar toch is het een moeilijk verhaal geweest. Hoe koud had je het wel niet. Lijkt mij ondenkbaar, maar dat is nou juist het probleem. Er zijn gelukkig monumenten voor de herdenking van deze ramp gemaakt. Ik vind echter dat er nog steeds te weinig rekening mee gehouden wordt. Wat vind jij, pappa?