De ramp

Lieve pappa,

Vandaag wil ik je meenemen naar de eerste Februari in het jaar 1953. Precies u woonde met mamma in Willemstad (Noord Brabant). Het was een barre situatie toen, toch? Weet je nog hoe jullie werden geëvacueerd voor de ogen van de natie? En het was koud. Het was, verschrikkelijk koud. Weet je, pappa, ik heb een stuk gevonden op internet dat precies beschrijft wat u toen voelde. Wees gerust. Ik heb je geregistreerd zodat je het stuk kan lezen.

download (1)

En dan de herdenking van deze ramp. Waarom wordt dat zo weg geschoven in deze tijd? Tuurlijk, de Deltawerken waren wel voltooid, maar toch is het een moeilijk verhaal geweest. Hoe koud had je het wel niet. Lijkt mij ondenkbaar, maar dat is nou juist het probleem. Er zijn gelukkig monumenten voor de herdenking van deze ramp gemaakt. Ik vind echter dat er nog steeds te weinig rekening mee gehouden wordt. Wat vind jij, pappa?

Advertenties

De oorlog

Lieve pappa,

De eerste blog, die ik schrijf is gelijk een hele indringende. Weet je nog? Die keer dat je drie Joden hebt weten te redden uit de handen van de Duitsers? Je woonde in de buurt van Raalte. Het was hartje winter in het jaar 1942. De Duitsers hadden Nederland goed in de tang. En jij kreeg te maken met een stel met een kind. Het meisje was nog geen vijf jaar. Natuurlijk hielp je deze mensen onderduiken. Zeker nadat ze tenauwernoord aan de dood zijn ontsnapt toen er doelbewust een granaat naar hen werd gegooid.

20121008_073015

Het was verschrikkelijk, maar gelukkig ging deze niet af. Jij redde ze snel en liet ze bij jou wonen. Met gevaar voor eigen leven, maar hield jij stand.En weet je pappa, als ik op internet lees over de Tweede Wereldoorlog, zie ik soms heldendaden voorbij komen, van mensen, die zich hebben ingezet voor een veiligere wereld. Maar jij was ook zo’n held pappa. Weet je nog? Je hield stand en elke keer wist je de Duitsers die tijdens een razzia alles probeerde op te pakken om de tuin te leiden. Hoe deed je dat ook al weer pappa? Goed, dat hoor ik nog wel een keer.